Problem ciągnięcia na smyczy natychmiast rozwiązuje obroża uzdowa, zwana też czasem halterem lub halti. Uniemożliwia ona ciągnięcie, a zarazem nie sprawia psu bólu (czego nie można powiedzieć np. o kolczatce). Jeden karabinek smyczy przypinasz do haltera, drugi do zwykłej obroży. W momencie gdy pies napina smycz – halter kieruje jego głowę w dół i w bok, co go zatrzymuje i uniemożliwia ciągnięcie. Oczywiście warto zadbać o to, żeby halter pies skojarzył z przyjemnością, a nie z karą. Dlatego zakładając go nie szczędź smakołyków. Bardzo szybko pies nauczy się, że obecność haltera na pysku oznacza nagrodę i polubi to.

Jeśli Twój pies nauczył się ciągnięcia na obroży – zmień ją, np. na szelki. Od tego momentu zawrzyj ze sobą nierozerwalny pakt, że na szelkach pies NIGDY nie będzie mógł ciągnąć na smyczy. Gdy nie jesteś pewna czy będziesz mogła poćwiczyć z nim chodzenie na luźnej smyczy – ubierz psu obrożę. Taka zmiana bardzo pomaga psu przyjąć nowe zasady.

Naucz psa umiejętności skupienia się na Tobie. W spokojnym miejscu, może to być dom, naucz psa reagowania np. na cmoknięcie. Cmokasz i gdy pies spojrzy – chwalisz psa i podajesz smakołyk. Klikanaście powtórzeń powinno wystarczyć, by pies na dźwięk cmoknięcia patrzył na Ciebie. Stopniowo wprowadź utrudnienia. Ucz psa skupienia na Tobie na korytarzu, potem przed domem, potem w parku, potem na ulicy itd. Gdy pies napina smycz – cmoknij i zmień kierunek ruchu na przeciwny.

Uważaj, żeby nie szarpać smyczy. To ma być łagodna informacja dla psa, że idziecie w inną stronę. Czasami taki spacer przypomina na początku “taniec pijanej muchy”, ale jest dla psa nawet bardziej atrakcyjny niż prosta droga z punktu A do punktu B.

Gdy pies znajduje się przy Tobie i smycz jest luźna – pochwal go i daj mu smakołyk. Stopniowo staraj się podawać smakołyk coraz później ucząc psa, że musi “zapracować” na niego idąc przy Tobie na luźnej smyczy. Po prostu psu będzie bardziej się opłacało zwracać uwagę na Ciebie niż ciągnąć w obranym przez siebie kierunku, bo to mu się na pewno nie uda.

Na początku zacznij naukę chodzenia na luźnej smyczy pod koniec spaceru, kiedy pies nie jest już tak bardzo podekscytowany.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,3693,1698,ciagniecie_na_smyczy,ekspert_artykul.html

Beti, masz rację, szczeniak bawi się z dziećmi dokładnie tak, jakby bawił się ze swoim rodzeństwem miotowym. Szczeniak sam nie zrozumie, że to zabawa nieodpowiednia, dzieci nie potrafią nauczyć go innej. Może więc warto zacząć od lektury zamieszczonego tu artykułu . Jeśli znamy powody nieodpowiedniego dla nas zachowania psa, łatwiej przeciwdziałać.

Proponuję, abyś przede wszystkim nie zostawiała teraz dzieci samych z psem, bo obawiając się szczeniaka, nieświadomie prowokują go do silniejszych reakcji. Pieska trzeba nauczyć wszystkich zachowań zamiast gryzienia dzieci może siadać przed dzieckiem w oczekiwaniu na nagrodę, nosić i miękko oddawać zabawkę rzucaną przez dziecko. Ale tego musisz sama najpierw nauczyć szczeniaka. Nie jest to proste, bo żaden pies nie rozumie naszych słów może dopiero skojarzyć je z jakąś czynnością. Przeczytaj artykuł m.in. o tym, jak nauczyć szczeniaka siadania. Dopiero, gdy szczenię opanuje jakąś czynność, naucz dzieci, jak mogą wymagać posłuszeństwa od szczeniaka i w jaki sposób nagradzać. Także naucz dzieci, aby podawały smakołyki przyciśnięte palcem na otwartej dłoni lub wystające spomiędzy palców zaciśniętych w pięść, co zmusza szczeniaka do delikatnego brania nagrody. Boksery znane są z żywiołowego temperamentu nie możesz oczekiwać że szczeniak tej rasy zmieni zachowanie z dnia na dzień. A już na pewno nie zmieni się sam z siebie konieczna jest Twoja praca i ze szczeniakiem i z dziećmi jednocześnie.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,16798,42,szczeniak_gryzie_dzieci,ekspert_artykul.html

Szczepienia i preparat przeciw pasożytom zewnętrznym nie mają tu nic do rzeczy. Na wszelki wypadek powinnaś pójść do swojego lekarza weterynarii, aby przeprowadził badania ogólne (w tym badania krwi), oraz badanie neurologiczne i ortopedyczne, ponieważ takie objawy mogą mieć bardzo różną przyczynę.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,29343,2118,drzenie_tylnej_lapki,ekspert_artykul.html

Katarzyno, tylko doskonale wychowane, pewne siebie, spokojne psy i opiekuńcze suki traktują każde dziecko z wielką tolerancją. Wobec wszystkich psów, których nie znasz, obowiązuje ostrożność. Nawet spokojny pies może po psiemu skarcić dziecko, jeśli człowieczek wpadnie na zwierzaka i z krzykiem zachwytu zacznie szarpać za kudły. Natomiast lękliwy czy drażniony przez dzieci pies uznać może każde dziecko za łatwego, słabego przeciwnika.

Raczkujące dziecko wzbudza w Twojej suce niepokój – jest kimś innym niż leżące w łóżeczku. Wzajemne kontakty są potrzebne, ale wymagają podwójnej kontroli – jedno z Was asekuruje dziecko, nie pozwalając raczkować za blisko, drugie kontroluje sukę, nagradzając spokój. Doskonałe są wspólne spacery z dzieckiem w wózeczku, też z udziałem obojga rodziców na początek, połączone z bogatym dokarmianiem zwierzaka. Do spokojnego chodzenia obok wózeczka można i trzeba psicę najpierw przyzwyczajać w domu.

Jeśli uda się ją nauczyć delikatnego brania smakołyków od dziecka, będzie to krok naprzód. Najpierw trzymając dziecko na kolanach daje się psu smakołyki z wyciągniętej własnej ręki, potem osłaniając rączkę dziecka swoimi rękami – podsuwa się przysmaki pod psi nos, tak by pies brał je niemal z ręki dziecka. Ale tylko na hasło – pies nie może wyrywać dziecku z rąk jedzenia! Gdy dziecko zacznie chodzić, asekurowane przez mamę może pokazać psu smakołyk schowany w słoiku z dziurawą nakrętką (chodzi o to, by pies poczuł zapach przysmaku) – z pomocą mamy wyjąć ze słoika, podać psu. Wtedy pies upewni się o korzyściach wynikających z towarzystwa dziecka. Następny etap, przy dziecku 4-5-letnim – to już uczenie psa reagowania na polecenia dziecka. Jeśli te sposoby uznasz za niewykonalne, jeśli w Waszej sytuacji byłyby jednak bodaj odrobinę ryzykowne lub mimo ich stosowania warczenie się powtórzy – zaproś do domu doświadczonego trenera, aby zobaczył zachowanie psa. Oczywiście dziecko nie może nawet na sekundę pozostać samo z psem.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,2885,42,pies_i_male_dziecko_-_zasady_bezpieczenstwa,ekspert_artykul.html

Pojawienie się w domu niemowlęcia to rewolucja i spore wyzwanie nie tylko dla rodziców, ale także dla mieszkających pod wspólnym dachem zwierząt. Zmienia się nie tylko najbliższe otoczenie, ale także często pojawiają się nowe wymagania wobec psa czy kota. Domownicy nie zawsze mają dla psa czas i ochotę na pieszczoty, przestają zwracać na zwierzę uwagę, rzadko się bawią, a spacery stają się krótkie i pośpieszne.

Nic dziwnego, że pies przeżywa sporą frustrację i staje się nadpobudliwy, domaga się uwagi, co my ludzie często nazywamy zazdrością.

Jak więc poradzić sobie z problemem? Proponuję kilka, niezbyt złożonych działań. Przede wszystkim trzeba dać psu możliwość rozładowania energii w zabawie, pogoni za piłką lub gryzieniu czegoś pysznego (o potrzebie gryzienia u psów pisałem wielokrotnie w poradach dla Onetu, przy okazji innych problemów). Po drugie, trzeba popracować nad posłuszeństwem i nauczyć psa, kiedy wolno zaprzątać sobą uwagę domowników, a kiedy nie. Proponuję zaopatrzyć się w bramkę uniemożliwiającą przejście psa przez drzwi i oddzielanie psa na czas zajmowania się dzieckiem, np. karmienia czy przewijania. Oczywiście pies powinien mieć z takiej izolacji korzyść w postaci smakołyków lub wypełnionego pasztetem konga. Bramka jest o tyle ważna, że pozwala psu widzieć co dzieje się w pokoju, w którym jest dziecko i nie frustruje tak jak zamknięcie za zwykłymi drzwiami. Przyda się też kiedy córeczka zacznie raczkować i kontrolowanie wzajemnych relacji stanie się ważne, bo i psu i dziecku może wpaść coś głupiego do głowy (np. ugryzienie psa w ogon).

Psa oczywiście nie można całkowicie izolować od dziecka. Trzeba go nauczyć, że kontakt z psem możliwy jest tylko wtedy, kiedy pies jest spokojny. A pies staje się spokojny, kiedy nauczymy go jak ma się zachować (np. “siad”) i kiedy ludzie wokół niego są spokojni.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,25416,41,jak_oswoic_psa_z_niemowlakiem,ekspert_artykul.html

Z tego co piszesz wynika, że Twój piesek cierpi z powodu niewydolności układu krążenia. Co jest jego przyczyną nie wiem aby się tego dowiedzieć trzeba przeprowadzić szereg badań. Z twojego opisu wynika, że trafiłaś do lekarzy weterynarii, którzy doskonale radzą sobie z problemami twojego starszego przyjaciela. Moim zdaniem ważne jest, aby pieskiem zajmował się jeden lekarz prowadzący, taki który zna przebieg choroby. Jestem pewien, że jeśli będzie potrzebował konsultacji jakiegoś kolegi, czy badań dodatkowych niedostępnych w jego praktyce, na pewno tam cię skieruje.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,29812,2118,problemy_z_sercem,ekspert_artykul.html

Problem polega na tym, że może być kilka, niewykluczających się nawzajem, przyczyn takiego zachowania. Dlatego na podstawie tak lakonicznego opisu trudno jest snuć przypuszczenia mające związek z rzeczywistością.

Od kiedy suczka szczeka? Czy miała jakieś złe doświadczenia z psami? A może właśnie nie miała dostatecznych doświadczeń i nie potrafi się z nimi porozumiewać? Czy suczka może swobodnie podbiegać do psów, czy też jest trzymana na smyczy co może powodować frustrację? Jakie były lub są reakcje opiekunów na kłopotliwe zachowanie? Jakie mogą być inne przyczyny pobudliwości (niezaspokojenie potrzeb behawioralnych, nieodpowiednia dieta, problemy medyczne np. alergia?).

Aby skutecznie pomóc zwierzęciu i jego opiekunom, a więc opracować i wdrożyć program modyfikacji zachowania i emocji dostosowany do zwierzęcia, jego sytuacji oraz możliwości opiekunów, konieczne jest małe śledztwo dokładne rozeznanie przyczyn zachowania, (których z reguły jest kilka), emocji które towarzyszą zachowaniu (czy twoja suczka jest zła, sfrustrowana, boi się, a może czuje podniecenie i satysfakcję kiedy szczeka na psy), czynników zewnętrznych (reakcje otoczenia) i wewnętrznych (np. wspomniana alergia lub niewłaściwa dieta) mających wpływ na zachowanie.

Dlatego w podobnych przypadkach najwłaściwszym sposobem jest konsultacja posiadającego odpowiednią wiedzę behawiorysty.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,27926,41,nasz_pies_jest_o_nas_bardzo_zazdrosny,ekspert_artykul.html

Lekarz weterynarii, który zachował się w ten sposób nie powinien nosić tytułu lekarza. Bardzo mi przykro i wstyd za niego. Mam nadzieję, że Ty zajęłaś się szczeniętami.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,13166,1709,czy_weterynarz_mial_prawo_odmowic_pomocy,ekspert_artykul.html

Pierwsza cieczka, tak jak pierwsza menstruacja, może odbywać się “partiami”. Bywa tak, że niby się kończy, a potem znów zaczyna. Wiąże się to z dojrzewaniem jajników i pierwszych pęcherzyków Graffa. Nie zawsze dochodzi do owulacji, więc za chwilę znowu pojawiają się objawy cieczki. Nie mam pojęcia czy doszło do krycia, czy nie. Nie wiadomo, czy suczka zaszłaby w ciążę, gdyby nawet krycie sięodbyło. Trzeba czekać – wszystko i tak wyjdzie na jaw. Nie wolno przerywać ciąży hormonalnie. To groźne dla suczki. Można zastosować środki wczesnoporonne, ale na to już za późno.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,10877,1709,czy_suczka_moze_miec_cieczke_na_raty,ekspert_artykul.html

Małe pieski często mają problem z zachowaniem czystości w domu. Przede wszystkim upewnij się, że pies ma zdrowy pęcherz. Podstawą postępowania w przypadkach załamania się treningu czystości jest przede wszystkim bardzo dokładne wymycie wszystkich miejsc, gdzie pies się załatwiał proszkiem enzymatycznym, następnie wodą i alkoholem. Chodzi o to, by usunąć jak najdokładniej wszelkie ślady zapachowe. Następnie należy zakupić czasomierz, który co 2 godziny przypomni Ci o wyjściu z psem na dwór, aby mógł się załatwić. Gdy to zrobi – pochwal go. Wprowadź w życie psa trochę więcej nauki różnych sztuczek i umiejętności. Pekińczyk mimo niewielkich rozmiarów jest normalnym psem i ma wszystkie cechy właściwe dla tego gatunku. Potrzebuje również zabaw w “polowanie” poszukiwanie schowanych smakołyków, naukę posłuszeństwa. Naucz psa przebywania w klatce, gdzie będzie mógł spokojnie spędzać noce. Pies nie załatwia się w swojej “norce”, a takie zadanie ma spełnić niewielka klatka. To wszystko powinno pomóc Ci rozwiązać problem.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,30986,1698,zlosliwy_pekinczyk,ekspert_artykul.html