Wydaje mi się, że tak mały szczeniaczek jak york przy dwójce również małych dzieci to zły pomysł. Z całego serca polecam nie rasowca, ale zwykłego kundelka średniej wielkości. W każdym schronisku czeka tysiąc kundelków kochających dzieci. Trzeba poprosić pracownika schroniska o pomoc w wyborze odpowiedniego psa.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,15116,1709,czy_york_to_dobry_wybor,ekspert_artykul.html

Zabieg sterylizacji, to niestety nie jest zabawa. Moim zdaniem poważnym błędem jest to, że suczka po zabiegu nie nosi kołnierza ochronnego. Lizane rany pooperacyjne najczęściej ulegają zakażeniu. Po zabiegu, zalecamy podawanie środków przeciwbólowych niekiedy nawet przez kilka dni psy lepiej znoszą okres pooperacyjny, a rany goją się szybciej. Proponuję udać się do lekarza, który wykonywał zabieg celem wyjaśnienia problemu i udzielenia suczce niezbędnej pomocy. Najczęściej suczki bardzo dobrze znoszą ten zabieg.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,30628,2118,powiklania_po_zabiegu,ekspert_artykul.html

Niestety, bez badania psa nie mogę Ci pomóc. Musisz jeszcze raz iść do lekarza. Mamy już prawie lato, a więc i czas, kiedy do uszu naszych psów dostają się niekiedy kłosy traw. Może się zdarzyć, że nawet podczas oglądania ucha specjalnym wziernikiem, szczególnie, gdy piesek jest niespokojny, lekarz nie zauważy niewielkiego kłoska, dlatego ponownie udaj się do lekarza.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,27924,2118,dlaczego_moj_pies_ma_problemy_z_uszami,ekspert_artykul.html

Może zacznijmy od tego, co pies rozumie. Słowa są dla psa sygnałem tym łatwiejszym do skojarzenia, im sygnał jest krótszy i brzmiący zdecydowanie inaczej od pozostałych. Jeśli pochwała brzmi ;dobry pies;, to nie ma sensu używać jako karcenia słów ;brzydki pies; drugi człon sygnału jest przecież taki sam! Znacznie lepiej zróżnicować te sygnały mówiąc ;dobry pies; i ;źle;. Ale ani sama pochwała, ani karcące słowa nie dają psu informacji, jak powinien się zachować, aby usłyszeć pochwałę. A to znaczy, że należałoby uczyć Sonię spokojnego leżenia na smyczy przy odwracaniu uwagi czyli wtedy, gdy specjalnie, celowo, ktoś najpierw swój, potem obcy, biega coraz bliżej z piskiem i krzykiem, wymachując na dodatek rękami. Oczywiście prawidłowe zachowanie musi być zawsze nagrodzone słowem, a okazjonalnie smakołykiem.

Jednak będzie to bardzo trudne dla suczki jest lękliwa, a uwiązanie potęguje uczucie zagrożenia w psie, nie ma przecież możliwości wyboru zachowań, nie może uciec w bezpieczne miejsce. I właśnie uwiązany lękliwy pies może ze strachu ugryźć przebiegające obok nawet znajome dziecko. Dlatego warto zastanowić się nad ewentualnością sporządzenia dla Soni kojca z tyłu domu, gdzie mogłaby przebywać na powietrzu, nie czując sama zagrożenia ani nie stanowiąc zagrożenia dla innych wczasowiczów. A dłuższe spacery odbywałaby nad jeziorem, poza domkiem.

A wiec albo trzeba zacząć ukierunkowane szkolenie tu przydatne byłyby zajęcia w grupie, wśród obcych ludzi, a dodatkowo także podobne ćwiczenia przed domkiem albo mniej ambitne, ale bezpieczniejsze zapewnienie Soni w miarę dużego kojca w spokojniejszym miejscu.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,12590,42,czy_psa_mozna_oduczyc_szczekania,ekspert_artykul.html

Moniko, jeśli wiesz już, że do tej pory postępowałaś z pieskiem nieprawidłowo, to na pewno naprawisz to. Teraz tylko od Ciebie zależy, czy szczeniak zapomni, że dostawał lanie, kiedy dał się złapać. Szkolenie szczeniaka zaczyna się od pierwszej chwili, uczyć mogą się doskonale w zabawie już 7-tygodniowe szczenięta. Przeczytaj zamieszczony tu artykuł wyjaśniający w jaki sposób można skutecznie szkolić psa. Proponuję także lekturę poradnika Sam wychowasz swego psa (Górny, Mrzewińska). Ponieważ Twój szczeniak jest maleńki spróbuj uczyć siadania i warowania klękając przed nim, aby szczenię obserwowało Twoją twarz. Nauka chodzenia przy nodze wymaga częstego schylania się, by nagradzać pieska, szarpnięcie smyczą mogłoby wyrządzić krzywdę. Ucz chodzenia tak, jak opisałam tu w artykule nagradzając dosłownie każdy krok. Zmień hasło, którym przywołujesz swoje zwierzątko, lub nadaj mu nowe imię poprzednie mógł już skojarzyć z zapowiedzią bicia. Możesz jeszcze odzyskać zaufanie pieska, ale pamiętaj, że jeden wybuch złości z Twojej strony zniszczy efekty tygodni szkolenia. Krzykiem czy biciem nie nauczy się niczego podstawą szkolenia jest odpowiednie zachęcanie i nagradzanie zwierzątka.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,27417,42,jak_wyszkolic_4-miesiecznego_ratlerka,ekspert_artykul.html

Trzymiesięczny szczeniak jeszcze nie zawsze kontroluje załatwianie potrzeb fizjologicznych i nie ma w tym nic dziwnego. Może siusiać po przebudzeniu, zabawie, karmieniu, po każdym podekscytowaniu. Sądząc z opisu, piesek skojarzył wezwanie na spacer jako hasło do natychmiastowego wysiusiania się. Bo przecież pies nie rozumie znaczenia słów, tylko kojarzy je z sytuacją lub czynnością. Proponuję przez jakiś czas podchodzić do malca, brać go na ręce, wynieść na rękach na zewnątrz, postawić tam, gdzie może się załatwić i kiedy będzie siusiać – spokojnym głosem wypowiadać jakieś słowo (np. robisz, siusiaj) i nagrodzić na koniec smakołykiem. W ten sposób można nauczyć pieska załatwiania się na hasło i we wskazanym miejscu. Krzyczenie na szczeniaka nie uczy go czystości lepiej, aby w domu też wyznaczyć jeszcze miejsce na załatwianie potrzeb fizjologicznych. Bo naprawdę trzymiesięczny szczeniak musi opróżniać pęcherz wiele razy podczas dnia.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,28892,42,jak_oduczyc_szczenie_zalatwiania_sie_w_domu,ekspert_artykul.html

Jeśli warczenie psa powtarza się, to znaczy, że zwierzę zupełnie nie rozumie za co i dlaczego spotyka je kara. Obawa przed karcącą ręką ludzką zacznie się nasilać i przerażony pies spróbuje bronić się w każdy dostępny sposób. Przed ukaraniem psa za cokolwiek, trzeba wiedzieć, co spowodowało niedopuszczalne zachowanie. Inaczej kara na pewno nie odniesie skutku.

Proponuję odpowiedzieć sobie na kilka pytań. Czy po skarceniu psa kiedykolwiek, nawet tylko głosem, pies został natychmiast nauczony, co ma zrobić w podobnej sytuacji, aby otrzymać pochwałę? Jeśli nie, to uczył się tylko obawy przed człowiekiem. Czy pies był odsyłany na legowisko lub nakazywano mu warowanie ;za karę;? Jeśli tak, to próby pogłaskania gdy leży, może rozumieć jako kolejną karę. Czy psu wolno witać się z właścicielami przy ich powrocie do domu, czy też jest najpierw odsyłany na legowisko? W takim razie podobnie może obawiać się podejścia człowieka. Czy pies miał szanse zrozumieć, że głaskanie oznacza aprobatę, potwierdzenie prawidłowego zachowania i zapowiedź nagrody? Pies ustawicznie głaskany za nic, nie ceni tego gestu. Czy golden jest klepany i głaskany po wierzchu głowy? Taki gest może być przykry dla zwierzęcia. I przede wszystkim – czego do tej pory pies został nauczony, czy wpojono mu podstawową zasadę, że reagowanie na polecenia jest nieuniknione i korzystne?

Nagła zmiana zachowania młodego psa może oznaczać, że albo coś bardzo zmieniło się w otoczeniu, albo pies dorasta, i jeśli dotychczasowe szkolenie nie stworzyło silnego kontaktu, silnych więzi emocjonalnych z właścicielami, pies próbuje sam decydować jak ma się zachowywać.

Golden, pies przecież myśliwski, wymaga starannego wychowywania. Dla poczucia bezpieczeństwa i podporządkowania się właścicielowi konieczne jest także dla przedstawicieli tej rasy uczenie zwierzęcia na co dzień nagradzanej współpracy z człowiekiem. Dlatego proponuję jak najszybsze udanie się z psem na szkolenie lub zaproszenie trenera do domu, aby mógł ocenić czy i jakie błędy popełniono w trakcie wychowywania psa.

Warto sprawdzić najpierw, czy pies nie ma chorych uszu wtedy dotknięcie byłoby dla niego po prostu bolesne.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,10523,42,lagodny_dotad_pies__zaczyna_na_nas_warczec,ekspert_artykul.html

Marzeno, pies najwyraźniej boi się dziecka, boi się kontaktu w chwili powrotu. Być może syn w zabawie podnosił psa za łapy, żeby go pogłaskać. Nie napisałaś, od kiedy pies zaczął warczeć, jak – co szalenie ważne – wyglądają zabawy dziecka z psem, czy syn Twój karmi lub wyprowadza psa? Napisałaś, że pies warczy zazwyczaj w chwili powrotu chłopca – czy na pewno tylko wtedy?

Przyczyn agresji ani stopnia zagrożenia nie da się ocenić, nie widząc sytuacji w domu. Proponuję więc, aby na razie syn nie głaskał psa przy powrocie – niech zawoła go do siebie siedząc już w pokoju i poda z ręki smakołyk, nawet nie patrząc na zwierzaka. O ile oczywiście Twój jamnik potrafi spokojnie wziąć smakołyk z ręki dziecka, a dziecko nie boi się tego…

Ale to jest tylko tymczasowe załagodzenie, a nie rozwiązanie problemu. Konieczny jest, tak jak w absolutnie każdym przypadku agresji, jeśli właściciel nie wie, jak temu zapobiec, bezpośredni kontakt z trenerem lub behawiorystą, który zobaczy relacje dziecka z psem. I zawsze konieczne jest intensywne szkolenie psa w zakresie podstawowego posłuszeństwa – najlepiej byłoby, aby bardzo dobry trener nauczył Twojego syna, jak można szkolić i nagradzać psa.

Źródło: http://pies.onet.pl/13,2534,42,agresja_jamnika,ekspert_artykul.html

Droga Bezimienna, Twój pies nie został nauczony przychodzić na zawołanie – pies sam z siebie tego nie potrafi. Wiele razy używamy tego samego słowa – imienia psa – grożąc mu, zakazując czegoś, lub okazując serdeczność – i pies reaguje na intonację głosu. Jeśli rozgniewanym, niespokojnym tonem przyzywasz psa – pies boi się Ciebie. Jeśli po powrocie zostanie skarcony, nawet tylko reprymendą słowną, zrozumie, że karcisz go za powrót. Gdy biegasz za psem wołając go – Lord uczy się, że uciekanie to świetna zabawa.

Aby nauczyć powrotu na zawołanie – zacznij lekcje w domu. Najpierw zwróć na siebie uwagę zwierzaka, wypowiadając nowe hasło – np. “Loooordeczkuuuu” – wysokim tonem, z uśmiechem. Gdy pies popatrzy – pokaż smakołyk, gdy podejdzie – powiedz “dobrze”, krótko pogłaszcz i dopiero daj smakołyk. Tak samo przywołuj Lorda do każdego karmienia. Potem w domu zapniesz smycz, przywołasz, nagrodzisz, odepniesz smycz, po chwili przywołasz, zapniesz, nagrodzisz jeszcze raz i powtórzysz to przez tydzień co najmniej 40-50 razy dziennie. Nie raz za razem, ale z przerwami, wiele razy w ciągu dnia. Chodzi o to, aby zapięcie smyczy i smycz w Twojej ręce oznaczały dla psa przyjemność. Na każdym spacerze będziesz przywoływać psa zapiętego na 10-metrowej lince. Powrót możesz łagodnie wymusić linką, możesz też – co lepsze – bez przymusu skłonić Lorda do powrotu. Nigdy nie goń psa, uciekaj mu w zabawie, powrót na hasło nagradzaj serdeczną pochwałą i co jakiś czas smakołykiem. Nagradzaj też każde samorzutne podejście do Ciebie. Zapnij psu drugą linkę czy smycz i wiele razy odpinaj i zapinaj jedną z linek, pies zapamięta, że odpięcie karabinka nie oznacza możliwości gonienia na oślep. Gdy w każdej sytuacji pies na lince będzie natychmiast wracał – możesz pomyśleć o puszczeniu psa najpierw na wlokącej się lince, w bezpiecznym miejscu, tak aby móc w każdej chwili linkę przydeptać. Na puszczonej, wlokącej się lince powtórzysz wszystko od początku.

Doskonale byłoby, gdybyś mogła z psem uczestniczyć w kursie podstawowego posłuszeństwa, Twój pies nauczyłby się odpowiedniego zachowania w obecności innych zwierząt. Wszystkie ćwiczenia przerabiane na kursie powtarzałabyś w domu i na każdym spacerze. Musisz jednak być dla Lorda ciekawsza niż towarzystwo psów. A więc trzeba coś radośnie robić – biegać, bawić się w aportowanie, ćwiczyć wykonywanie siad, waruj, stój, chwalić i nagradzać. Wychodząc z psem zabieraj smakołyki, np. maleńkie kawałeczki ugotowanego mięsa, żółty ser pokrojony w kosteczki – coś, co pies bardzo lubi.

Jeśli raz zwabiłaś psa pokazując mu patyk – to znaczy, że Lord może nauczyć się przynoszenia aportów, co bardzo uprzyjemniłoby Wasze spacery i podniosło Twoją rangę w oczach psa. Lord wracałby do Ciebie nie tylko po pochwałę i nagrodą, ale aby bawić się w aportowanie. Poszukaj też wśród znajomych kogoś z choć trochę wyszkoloną, nieagresywną suczką, aby ćwiczyć razem na każdym spacerze.

Dopóki Lord nie będzie na pierwsze zawołanie wracać na lince – nie możesz puszczać go luzem. Pamiętaj, ucząc Lorda, że pies nie rozumie znaczenia słów tak jak człowiek, tylko powtarza takie zachowania, które są dla niego korzystne (za które oczekuje pochwały, smakołyków), a unika tego co przynosi mu przykrość (tak jak powrót do rozgniewanego właściciela, oznaczający także koniec spaceru).

Źródło: http://pies.onet.pl/13,2246,42,pies_nie_wraca_na_zawolanie,ekspert_artykul.html

Rzeczywiście, posterylizacyjne nietrzymanie moczu zdarza się, ale bardzo rzadko takie jest nasze doświadczenie. Być może Pani lekarz weterynarii ma inne doświadczenia. Naszym zdaniem (moim i moich kolegów i koleżanek z pracy), jeżeli nie chcemy od suki uzyskać szczeniąt, najlepszym rozwiązaniem jest sterylizacja. Przy użyciu współcześnie dostępnych narzędzi i technik chirurgicznych, sterylizacja suki jest zabiegiem stosunkowo mało inwazyjnym, a rana pooperacyjna jest niewielka (w zależności od wielkości psa – najczęściej od 2,5 do 5 cm długości). Oczywiście to Pani lekarz weterynarii zna psa i ostatecznie proszę polegać na Jego opinii. Życzę mądrych wyborów.

Źródło: http://pies.onet.pl/14,26681,2118,jakie_sa_uboczne_skutki_sterylizacji,ekspert_artykul.html